Dit is de ierste foto mèt verhaol in ’t projek Mien Plèk In Mestreech.
Op vrijdag, na het sporten, gaat Jo Langeweg altijd een kop koffie drinken in eetcafé De Vreede. Inmiddels weet de familie dat hij dat doet, en het is geen toeval meer als zijn kinderen, kleinkinderen of vrienden daar ook binnenlopen. Wat ooit toeval was, is nu bijna traditie. En telkens, wanneer ze daar rond dezelfde tafel zitten, voelt Jo zich rijker dan welk bezit hem ooit zou kunnen maken.
Hij vertelt hoe hij, na het overlijden van zijn vrouw Betsie, het spoor bijster raakte. “Iech wètde neet mie good boe iech mós beginne,” zegt hij eenvoudig. Tot hij, op een doordeweekse dag aan het einde van de Stokstraat, onverwacht een oude bekende tegen het lijf liep. Samen gingen ze koffie drinken bij ’t Pothuiske. Het werd een gesprek dat meer bleek dan zomaar een ontmoeting en langzaam borrelde het vertrouwde Maastrichtse gevoel weer op. Hij voelde zich gedragen, hervond richting, en met die herwonnen koers keerden ook vreugde en verbondenheid terug.
“De Mesteechteneer is gruuts op de stad,” glimlacht Jo. Hijzelf belichaamt die trots. Het is hoorbaar in zijn woorden, maar meer nog zichtbaar in zijn ogen, die gaan glanzen zodra hij over Maastricht spreekt. Zijn hele houding verraadt warmte wanneer hij de aard van de Maastrichtenaar typeert: een mens die optimistisch is, vindingrijk, klaarstaat voor anderen, en op een vrolijke manier door het leven gaat, mèt op de zjuste tied ‘e beerke of e good glaas wien.
“De Mesteechteneer is gruuts op de stad.”
– Jo Langeweg
Van alle plekken in de stad draagt vooral dat kleine pleintje aan het begin van de Stokstraat een bijzondere betekenis voor Jo. Daar staat de Mestreechter Geis, het bronzen beeld waarin volgens hem stad en inwoners elkaar aanraken en samenvallen. Voor Jo en zijn familie is het meer dan een kunstwerk; het is een tastbaar anker, een levend symbool van hun gezamenlijk thuis.
Wat is jouw plek in Maastricht?
Je ben van harte welkom met jouw verhaal van jouw plek.
image@hermenbuurman.nl
